Kampeergevoel

Vandaag deel ik graag wat motivatie en inspiratie. Wat me drijft om dit te doen. Poepsimpel antwoord eigenlijk: oerverlangens. 🙂

Dit artikel van Kiind beschrijft ietwat waarom ik in een tiny house wil gaan wonen op een erf met enkele andere gelijkgezinden: Waarom we op de camping gelukkig zijn. Het is bij mij eveneens redelijk existentieel zoals deze journaliste uitgebreid beschrijft. Ik red het amper “alleen” met een kind thuis. Uiteraard ligt dat ietwat aan deze madame persoonlijk. Toch blijkbaar is het iets dat niet enkel bij mij leeft, waarvan getuige onder andere gestipuleerde artikel. Deze tekst en visie is voor mij enorm herkenbaar (vreemd dat ik ‘m zelf niet heb neergepend). Ode!

Daarnaast is er bij mij een doorgedreven ecologische drijfveer, permacultuurgewijs, wat eigenlijk raakt aan bovenstaande. Noem het eventueel transitie, zovele begrippen… Ik ga voor zoveel mogelijk off grid gaan zoals eigen water opvangen, met de seizoenen meeleven, dichter bij de natuur zijn. Kijken door die groene bril is voor mij vanzelfsprekend, omdat we de aarde niet hebben geërfd van onze voorouders maar lenen van onze kinderen. Dat heb ik al deels geïntegreerd nu in mijn dagelijkse leven, stapke voor stapke, zoals het detail van wasbaar maandverband gebruiken om slechts iets op te noemen. Onderstaande indianenwijsheid zette ik ooit op geboortekaartje van dochter trouwens.

Afbeeldingsresultaat voor quote earth children

Wat prachtig is het om kringlopen zo kort mogelijk te sluiten, om verbonden te zijn met het weer buiten en de grond waarop je leeft – is die meer klei, zand, leem, whatever, wat groeit erop, hoe houdt ie water vast, wat kan je er met niet al te veel moeite op telen, … Om bijvoorbeeld te smullen van wat het land al vanzelf lokaal biedt (oh, de braambessentijd!). Meer als een oerleven is mijn ware aard eigenlijk stiekem toegegeven. Het is een beetje al te gek geworden momenteel op onze planeet, voor wie klaarwakker is. Kwestie van perceptie, oogkleppen durven afzetten, bewustzijn cultiveren, enzovoorts. Getuige prentje hieronder en er zijn massa’s andere voorbeelden. Zoveel welvaartsziektes en verslavingen bijvoorbeeld! Uitputting van lichaam en geest. O jeetje… Beetje massaal afgedwaald van waar het om draait, toch, en wat er toe doet. Dat ik dit hier zit te typen in een internetsysteem achter een laptopscherm ipv ’s avonds aan het kampvuur te zitten, is eigenlijk eveneens nogal zottekes, woeps. Als ik me in de natuur bevind, verwonder ik me immens(!) over hoe uit zoiets dingen konden getoverd worden als papier, batterijen, telefoons. Waanzinnig! Geweldig tof, dat zeker, doch is dat nu echt echt nodig allemaal zoveel? Er is niks mis met plastic an sich, wel het gebruik ervan…

foto van More Trees Less Assholes.

Het goede nieuws is, dat we er samen wat aan kunnen doen. Ieder op haar of zijn bescheiden of grootse manier. Af en toe kamperen is een begin. 😉 Ik zeg allesbehalve dat u ook in een tiny house moet gaan wonen en dat alleen dat de toekomst is. Geloof ik zelf niet, want we zitten met een volgebouwd gebied en dat kunnen we maar beter terug groen en werkelijk leefbaar maken. Voor mij past tiny house wel, ik gedij niet in een bakstenen huis en hou van houten huisjes. Ik wou dat ik grotere systeemveranderingen mee kon bewerkstelligen – zoals het instellen van een onvoorwaardelijk basisinkomen wat mij een realiseerbare utopie lijkt die een gezonde switch kan opleveren voor vanalles en nog wat – doch voorlopig is me zoiets nog niet gelukt, alle lokale projecten hier en daar ten spijt. Om de wereld mooier te maken, best eerst beginnen in eigen hart, zeggen ze. En dat cliché klopt, begrijp ik onderhand. Dus ik doe wat ik kan: zelfliefde kweken en poepsimpel schrijven over wat mij roept en soms stilletjes influistert. Allicht heb ik de exacte vorm nog niet gevonden voor mij (ons! ik ben in de war!), want officiële tiny house is uiteindelijk één mogelijke optie voor die diepgewortelde oerverlangens. Yin en yang in evenwicht, dames en heren!

1 Comment

  1. Dingen in juiste perspectief zien (hert steekt weg over of weg doorkruist bos bv) lukt bijna niet meer. Zorgen dan er in de toekomst nog een leefbare wereld is, wordt te dikwijls overschaduwd door kortzichtige belangen, spijtig genoeg. Vrede en liefde met en voor zichzelf ervaren is belangrijk, alsook doen wat dient gedaan te worden

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s